zaterdag 13 oktober 2018

Eigenlijk net te laat.....


Hij was eigenlijk een week te laat; de griepprik. Deze week had ik hem donderdag kunnen ophalen bij de huisarts. Maar aan het einde van de afgelopen week was ik al een paar keer heel vroeg naar bed gegaan. Ik was gammel, mijn gewrichten deden pijn en ik voelde me het beste onder de wol en sliep vrij snel. Dat vertelde José de volgende ochtend. Want zij was enkele keren komen kijken. Ik had gewoon een grieperig gevoel dus. Overdag viel het allemaal wel mee, zodat ik een paar keer op de scootmobiel mee kon met José op de fiets in het zonnetje ’s middags. En ’s ochtends zo nu en dan weer even met mijn genealogie bezig. Het vordert, maar wel erg langzaam. Donderdag lukte dat allemaal niet. Ik voelde me weer allesbehalve lekker en ook ’s middags zat er geen ritje in. Cas was er en tegen vieren moest ik naar het afscheid van oud-collega John van de Velde. Handje geven dus en merken dat hij blij was dat het erop zat. Weer enkele oude collega’s gezien en gesproken. Wat me opvalt, is dat er steeds meer mensen komen die ik niet meer ken. De ouderen zijn of gaan bijna allemaal weg. Dit jaar zijn Hans Ophorst en Wim van Pelt aan de beurt, hoorde ik. En over enkele jaren gaan zeker ook Jack Mol en Martin van de Kieboom. Het einde van een generatie.  Maar het is altijd wel leuk om weer even tussen oud-collega’s te zijn en een praatje te maken. De uitnodiging van John kon verscheurd worden. Die is achter de rug.... Op 26 oktober trouwt Melline en ook daar ben ik uitgenodigd. Volgende week moet ik ook nog “een gaatje” zien te vinden om tussen 11 en 12 de griepprik nog te gaan halen. Vandaag komt onze jongste kleinzoon Sem. Hij komt een nachtje logeren bij opa en oma. Hopelijk slaapt hij een beetje door. Vroeger konden we daar heel goed tegen, als er kleintjes wakker werden. José heeft er ook nu nog minder moeite mee dan ik. Maar zij is dan ook onverslijt- en onverwoestbaar als het de kinderen en kleinkinderen betreft. Elke week brengt ze op een of meer ochtenden een van de kleintjes naar school. Wij halen ze ook minimaal een keer per week ’s middags op. Zo nu en dan komen er een of twee “spelen”. Het wordt nu ook weer drukker, want Elke gaat ook weer werken na de geboorte van Sem. Dan komen Cas en zijn broertje Sem ook weer bij ons. Leuk. Dat wordt dus weer genieten en gezellig druk. Beter dan achter de geraniums. Ik vraag me wel eens af hoe ik vroeger ook nog kon werken naast al die beslommeringen...
(Bron: familiearchief f.van son; uitnodigingen).




zaterdag 6 oktober 2018

Val me niet lastig......

Ik heb er resoluut een streep onder gezet. Ik kan zelf nadenken. Ik ben het beu om steeds weer de wet voorgeschreven te krijgen door vooral betweterige randstedelijke meningen, die precies denken te weten wat goed is voor ons land en ons vooral ook laten weten wat wij moeten vinden van alle mogelijke nuttige en vooral nutteloze onderwerpen. Gewoon omdat het volgens hen zo is!
Het komt steeds meer voor dat die op-de-eigen-borstkloppers de dienst willen uitmaken voor ons op het ‘achterlijke’ platteland.
Is het niet de Haagse politiek met voortdurend gebazel over ons, -maar vooral zonder ons-, dan zijn het wel de relatief kleine actiegroepen; mensen met een overdreven gevoel voor eigenwaarde en ook instellingen die de dienst uitmaken en mensen die met de spreekwoordelijke ‘grote bek’ ons gewoonweg de wet voorschrijven. 
Ik heb er nu resoluut een dikke streep onder gezet. Ik kan zelf denken! En nee. Ik maak me er niet druk over,  maar constateer slechts.
Het neemt hand over hand toe. Om tot die conclusie te komen hoe ik maar om me heen te kijken. 
Voorbeeldjes? Neem die VVD-coryfee Klaas Dijkhoff met zijn ‘postcode-racisme’ of minister Carola Schouten van de Christen Unie, die eerst veel boeren op stang jaagt en met kosten opzadelt, omdat ze te veel kalveren zouden hebben. Doe je huiswerk eerst beter! Nu blijkt dat er slechts enkele tientallen boeren over blijven van die duizenden, die het allemaal fout zouden hebben gedaan, misschien wel willens en wetens. En de rest, die slapeloze nachten had en soms bijna door Schoutens ondoordachte maatregelen over de kling is gejaagd? Nou die kunnen gewoon een vergoeding vragen als ze aantoonbaar schade hebben geleden. Zo ziet het ‘sorry’ van de Haagse politiek er uit dus! “Als minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit wil ik boeren, tuinders en vissers perspectief bieden”, schrijft ze doodleuk op de site van de overheid.
Oh ja en dan heb je ook nog de NTR, die club uit ons onvolprezen omroepbestel; ‘Speciaal voor iedereen’ pretendeert die omroep. We gaan naar roetveegpieten tijdens de landelijke intocht. Een woordvoerder stelt dat de keuze "past in de trend van afgelopen jaren". De keuze voor roetveegpieten is dit jaar alleen "wat explicieter". De omroep beklemtoont maatschappelijke ontwikkelingen in programma's te weerspiegelen. "Niet om ze te sturen of om er standpunten over in te nemen. Wij zijn geen actieve deelnemer in de Zwarte Piet-discussie." Oh nee? Maar er wordt in een bepaalde richting geduwd door wél enkel veegpieten te presenteren. ‘De veegpiet is een stadstype’, zo stond in 2015 in de Volkskrant. Nu moet het ineens landelijk. Oké dan kijken onze kleinkinderen wel de Sint-intocht in ons eigen dorp. Met echte zwarte pieten, in plaats van die stadse veegpiet. Zou Nederland buiten die Randstad echt zitten te wachten op die veegpieten? Massapsycholoog Hans van de Sande schreef op NU.nl op 10 november vorig jaar, dat de roep om veranderingen vooral komt van de 'nieuwe Nederlanders', mensen die niet van jongs af aan die liefde voor het kinderfeest hebben meegekregen. "Die hebben een heel andere achtergrond en connotatie. Zij worden bij wijze van spreken al hun hele leven scheef aangekeken op een andere huidskleur en ervaren de Zwarte Piet-traditie als een racistisch statement”. Ik zou dat toch wat willen nuanceren, Hans: veel nieuwe Nederlanders zouden ook voor Zwarte Piet kiezen, ware het niet dat er teveel mensen in hun omgeving rondlopen die graag rotzooi willen trappen en bij voorbeeld zelfs met bussen vol uit de Randstad naar Friesland wilden om er in 2017 de intocht te verstieren.... Of actiegroep ‘De Grauwe Eeuw’ die vindt dat ze de intocht ook dit jaar in de war moeten schoppen.
Nog éen voorbeeld dan: Ik zit ook niet meer te wachten op dat gebazel over onze nationale helden uit onze geschiedenis, die nu vooral van hun voetstuk en hun beelden van de sokkel moeten worden gestoten, omdat ze naar huidige maatstaven (van wie eigenlijk?), zich in hun tijd hebben misdragen. ‘Wie van de toekomst houdt, omarmt het verleden’, zo schreef ooit een kennis. Tijden veranderen. De lijfeigenen en horigen, onder onze voorouders uit de vroege middeleeuwen, waren niet minder of meer slaaf, dan die uit de tijd van de Verenigde Westindische Compagnie. Ook al willen diverse mensen ons tegenwoordig ook zelfs daarover hun mening opdringen. Maak je druk over slavernij van nu. De nog immer graaiende bankwereld. de klassejustitie. Slaven zijn er nu nóg in ons land. Kijk maar eens naar die groep mensen die zich een of meer slagen in de rondte werkt voor een hongerloontje, waarmee ze amper met hun kinderen kunnen rondkomen, terwijl hun baas het er nog eens extra van neemt over de rug van ‘ondergeschikten’, die worden afgescheept met een pietluttig loonsverhoginkje. Die ‘ondergeschikten’ zie je bij ‘oude’ en bij ‘nieuwe’ Nederlanders. Zo lang mensen met het grote geld zich in ons land kunnen vrijkopen van justitie; zolang mensen met een te grote bek en het gevoel van groepjes uit de Randstad het in ons land voor het zeggen hebben, zo lang blijven wij als modern en zogenaamd geciviliseerd land behebt met ellende. Doe iets zodat die schandelijke voedselbanken niet meer nodig zijn. Doe iets voor die mensen die amper de eindjes aan elkaar kunnen knopen, terwijl er volop mensen zijn die maar blijven roepen dat er werk genoeg is voor ‘klaplopers’. Van mij mag iedereen denken en vinden wat hij of zij wil. Maar val mij er niet meer mee lastig. Ik sterk me met de idee dat veel mensen het toch nooit zullen willen of kunnen begrijpen. Gewoon moreel besef missen. Oh ja. De week van 15 oktober is de week van de voedselbanken.  Druk maken over wat echt belangrijk is!
(Bron: familiearchief f.van son: nieuwsbronnen op internet in de afgelopen dagen en:
https://www.ntr.nl/site/nieuws/De-NTR-en-de-Pietendiscussie/358/#content;                              https://www.ntr.nl/
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/veegpiet-is-een-stads-type~bc4827eb/
https://www.haagshistorischmuseum.nl/tentoonstelling/held-op-sokkel



zaterdag 29 september 2018

Over een voorlees oma en opa

Ja hoor. Oma José zat woensdagochtend op de fiets en ik op de scootmobiel op weg naar Oosterhout. Doel was de basisschool daar van onze kleindochter Robyn. Er stond een voorleesochtend op het programma, speciaal door oma’s en opa’s. Toen ik vorige week woensdag naar de begrafenis van Michel ging, zat oma ook al op de fiets naar Oosterhout. Maar dan noodgedwongen alleen. Nu konden we samen. Leuk is dat, zo’n voorleesochtend voor 4 en 5 jarigen. Ik las een boekje voor over Alex, een jongen die zo graag een vrouwtjes-dynosaurus wilde, die hij desondanks Fred wilde noemen. Je moet natuurlijk tussen door steeds wat moeilijke woordjes veranderen en de plaatjes laten zien. Maar dan hangen de kinderen ook wel echt aan je lippen. En Robyn? Eerst had ze de juf in een volle klas laten weten “dat haar oma vroeger een kat was”, een verhaal dat oma José aan alle kleinkinderen al diverse malen verteld heeft “Een dikke rooie kat”. Ze heeft nog rossig haar dus dat verhoogt de geloofwaardigheid. Bij het voorlezen wilde ze graag op de schoot van opa en ook heel dicht bij oma zijn, toen zij voorlazen. Dik tevreden was ze. Want haar oma en opa waren er toch maar. En vorige week had oma ook al voorgelezen. Natuurlijk moest ik de scootmobiel aan de electriciteit zetten daar, tijdens ons verblijf op school. Maar het was bijna onvoldoende. Bijna weer thuis stond de meter al dik op oranje. Het had niet veel langer moeten duren, of ik had de scoot moeten duwen.....
Na de voorleesochtend kwam Tara, de mama van Robyn, ons op school ophalen. Ze nodigde ons uit voor een gezellig bakje koffie en een taartje of saucijsje. Een leuke afsluiting van een leuke ochtend. Eigenlijk begint het al echt fris te worden vroeg in de ochtend op de scootmobiel. José heeft daar geen last van. Haar jas ging onderweg open; want als je fietst, dan fiets je jezelf warm. Zeker als de zon schijnt.
Het is al de hele week kleinkinderen wat de klok slaat. Maandagochtend zorgde oma José tussen de bedrijven door voor zieke kleindochter Emma. Dinsdag kwam Cas even mee naar ons en ’s middags pasten we op Sem, de jongste van onze tien kleinkinderen, zodat mama Elke even met Cas naar Breda kon naar de winkel. Woensdag aan het eind van de mddag, toen we al lang en breed weer thuis waren, kwam Anouk nog even met een vriendinnetje. Dat leverde beide kinderen bij oma een waterijsje op. Anouk komt wel meer “zo maar” even langs. Donderdag kwam Tara even op de koffie en ’s middags moest ik op controle bij de tandarts. Niet direct mijn favoriete bezigheid. José bracht donderdag- en vrijdagochtend Youri naar school en haalde hem ook vrijdagmiddag op. En vrijdagochtend paste oma ook nog even op Cas die zich niet zo lekker voelde, zodat zijn moeder even boodschappen kon doen.
En ik? Tussendoor deze week keek ik WK wielrennen dat tot nu toe bol staat van medailles voor ons land en onze zuiderburen.
En ’s morgens uiteraard genealogie. Dat is zo ongeveer vaste prik. Deze week lees ik vooral het franstalige werk ‘Abbayes et chapitres entre Sambre et Meuse (VIIe–XIe siècles)’ van Alain Dierkens;  ‘Mittelreichisches Friesland, eine Markgrafschaft’ van Johanna Maria van Winter en  Enjeux de pouvoir et compétition aristocratique en Entre-Sambre-et-Meuse (fin Xe-mil.XIe s.), Retour sur les fondations de Saint-Gengulphe et de Saint-Jean-Baptiste de Florennes’ door Nicolas Ruffini-Ronzani, dat alles om mijn voorouders nog beter te kunnen plaatsen en doorgronden. Ik moet toegeven, dat Frans valt niet mee. Het is danook al een tijdje geleden, dat ik op school Frans kreeg.... Maar het lukt en geeft me interessante informatie. Nou en na dit weekendbericht is de hoofdschotel voor vandaag en morgen nog even het WK wielrennen voor dames en heren kijken. Jose gaat met de meiden vandaag samen naar de Efteling. Zal weer wel lachen worden. Veel plezier! Ik heb dus hier het rijk alleen........
(Bron: Familiearchief f.van Son ; ‘Abbayes et chapitres entre Sambre et Meuse (VIIe–XIe siècles)’ van Alain Dierkens; Dr. J.M. van Winter, ‘Mittelreichisches Friesland, eine Markgrafschaft?’ ; Enjeux de pouvoir et compétition aristocratique en Entre-Sambre-et-Meuse (fin Xe-mil.XIe s.), Retour sur les fondations de Saint-Gengulphe et de Saint-Jean-Baptiste de Florennes’ door Nicolas Ruffini-Ronzani).