Er was al veel om gevraagd; de witte Kerst. Dat werd het jammer genoeg dan niet, maar wel sneeuwpret en -ellende in de eerste weken van het nieuwe jaar. We gingen de deur niet uit, enkel voor de fysio en José af en toe om een boodschapje. Ik genoot vanachter glas, om het zo maar eens te zeggen van de mooie witte wereld. Toen de sneeuw ging smelten, werd het een drapboel en dat veranderde in gladhid, toen er weer een nachtje voorst overheen kwam, na wat regen. Maar toen de sneeuw en ijs voor het grootste deel weg waren, konden ook wij weer naar buiten. De eerste autorit was, hoe kan het anders, naar Meerseldreef voor het heerlijke en gezellige kopje koffie met appelflap. José fleurde helemaal op. Die heeft aan dagen binnen zitten nu eenmaal een broertje dood en gaat graag ‘bij de paters’ op de koffie, al heeft ze er nog nooit een pater gezien. Maar de koffie vind ze heerlijk en soms is er ook een alcoholvrije Leffe blond als ‘toetje’.
Tuingletsjer
We konden ook na het sneeuwgedoe nog een dagje genieten van onze tuingletsjer in de voortuin. Ik kon het niet laten om die toch ook weer even op de gevoelige plaat vast te leggen. Die tuingletsjer smelt langzaam weg. Zal wel komen door de klimaatverandering … Dit weerfenomeen blijft nu voor het nageslacht in elk geval bewaard.
Schilderes
José kon tot haar grote vreugde afgelopen woensdagavond weer naar de schilderclub, nadat het twee weken niet kon vanwege de kerstvakantie en de sneeuw. Ze is weer vol goede moed begonnen aan een natuurschilderij. Zij weet ook die zachte kleuren zo goed te vatten. Van de lerares mag ze er thuis aan doorwerken, maar ik weet niet of zij daar aan toekomt. We wachten af. Ik vind het begin van woensdagavond in elk geval veel belovend. En José heeft het – zo blijkt uit alles- woensdag echt naar haar zin gehad. Weer opgehaald en thuisgebracht door vriendin Petra, vertelde ze volop over wat er die avond gebeurd was. Blij dat ze het naar haar zin heeft op haar wekelijkse uitgaansavondje. En ik, ik heb deze keer met een schuin oog gekeken naar de als spannend aangekondigde wedstrijd in de strijd om de KNVB-beker: AZ-AJAX. Laat er dat spannende maar af. Ontluisterend was een beter woord, denk ik. Ajax kansloos uit de beker.
Gezellig en lekker
Vorige week was het de beurt aan het gezin van Elke. Deze week kwamen Meike, Ronald, Anouk en Youri, en wel gisteravond bij oma eten. Ze had kenelijk de lievelingspot van de kleinkinderen gemaakt. Spercieboontjes met gebakken aardappeltjes en een varkenshaasje. Met omajus natuurlijk, maar voor Youri waren het toch vooral de heerlijke gebakken aardappelen “altijd met zo’n lekker korstje bij oma”, zo glunderde hij. Youri en ik hebben gezellig over het voetbal gepraat; Anouk en ik over haar prima punten op school. Toen de kinderen hun eigen ding gingen doen hebben we samen met Ronald en Anouk gezellig bijgepraat over de dingen die ons bezig houden. Kortom: weer een gezellig avondje, waarop José weer kon doen wat ze het liefste doet: zorgen!
(Bron: familiearchief f. van son).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten