Bah, wat was het toch misselijk druk in de winkels. Al die mopperende mensen, stuk voor stuk gestrest en vooral jachtig om zeker niets te vergeten voor de Kerst. Duwend en trekkend en vooral in de veronderstelling, dat voorkruipen in de rij voor de kassa, echt tijd oplevert. Dan heb ik nog niet eens over het filerijden op de parkeerplaats, speurend naar een vrijkomend plekje. Rondje na rondje, terwijl anderen tegen het verkeer inreden en net de leeggekomen plek inpikten. De rust was buiten eigenlijk helemaal weg deze week. Gelukkig niet de hele week, want op kerstavond waren we – evenals vorig jaar- uitgenodigd bij Inge en Bram, Emma en Renée voor dit keer een prima verzorgde, uitgebreide, gezellige en smakelijke vis/vlees- gourmet en een gezellig avondje. Ons viel een paar hele mooie kerstcadeautjes ten deel. Dankjewel!
Eerste Kerstdag hebben José en ik thuis samen in alle rust samen aan het kerstontbijt gezeten. Na een telefoontje kwam Youri gezellig even bij oma en opa op visite en ’s middags kwamen Pieter en Tara met Luuk, Robyn en Joël ook zowat traditiegetrouw bij oma en opa op visite. Natuurlijk was er ook een ‘kerstkleinigheidje’ (leuk scrabblewoord!) voor de kleinkinderen. Ook dat werd een gezellig samenzijn. Op Tweede Kerstdag gingen we op uitnodiging op kerstontbijt bij Elke en Wouter. Compleet met diverse soorten eigen gebakken broodjes en heerlijk beleg. We konden ook de door Cas zelf getimmerde kerstboom met lichtjes bekijken en natuurlijk ook de foto’s van de stadiontour die ze maakten bij Feyenoord aan het begin van de vakantie. We genoten ervan dat Sem zo lekker zat te eten. Oma moest natuurlijk even boven kijken bij de ‘nieuwe’ kamer van Cas en na gezellig nog wat te hebben nagepraat, met Elke en Wouter, gingen we weer door de kou op weg naar huis.
’s middags kwamen ook Meike en Ronald nog even langs. Met een prachtige bos bloemen voor José. Anouk moest werken. Ook hebben we gezellig even bijgepraat onder het genot van een worstenbroodje bij ons. Tommy komt later nog, zo liet hij weten.
We hebben de Kerst samen, José en ik, traditiegetrouw afgesloten met een rustige en gezellige gourmet samen. Weer een Kerst voorbij. Op naar de APK-keuring voor de auto, want dat gaat ook gewoon door.
Ik vind die Kersttijd aan de ene kant heerlijk gezinsgebeuren maar aan de andere kant meteen ook niet zo prettig eigenlijk. Heb veel liever, dat alle weken een klein beetje hetzelfde zijn. Geen donderdag die eigenlijk op een zondag lijkt bij voorbeeld. Dan vergeet je tenminste niet, welke dag het is en ook kan je bij de boodschappen wat rustiger in de winkels rondkijken. Maar als het dan lekker koud is, zoals het begin van deze week, dan maakt dat voor wat de sfeer betreft, wel heel veel goed, al moet ik steeds weer een beetje goed uitkijken voor die laagstaande winter, die oorzaak is van menige aanrijding. Gelukkig waren er ook nog wat vaste medische herkenningspunten, ook deze week: bloedprikken, naar de fysio, medicijnen ophalen en bloeddruk meten. Met dat laatste mag ik twee keer per week José lastig vallen. Tussen Kerst en nieuwjaar mogen we ook nog een keer naar het Amphia samen. Als je eenmaal in de molen zit…. Maar ik ben dankbaar dat ik er nog altijd bij mag zijn. Overigens wordt het ‘eigen risico’ van ons beiden komend jaar al onmiddellijk in 2026 aangesproken. Ik vind dat eigenlijk niet helemaal eerlijk. Vaak kan je er niets aan doen, als je chronisch problemen hebt…Maar ja. De Kerst was in elk geval echt gezellig!
(Bron: familiearchief f. van Son).
