Kwestie van aanmodderen.....

Scholen toch eerder dicht voor de Kerst, maar oma’s en opa’s moeten maar niet oppassen. We hebben het allemaal kunnen horen. Daar gaan we weer. Na overleg binnen ons ’grootgezin’  hebben we gelukkig goede afspraken kunnen maken met de kinderen en kleinkinderen. Zeker nu ik nog geen boosterprik kon laten inwerken, omdat ik te kort geleden tegen pneumokokken ben gevaccineerd. Ik schreef er al over. We zien al onze kinderen rondom Kerst en Oud en Nieuw. Het blijft behelpen met die corona. We komen er niet makkelijk meer vanaf, vrees ik. Hopelijk strooit het virus niet weer roet in het eten. Nog steeds zijn er mensen, die binnen ons gezin met corona besmet zijn. Het houdt maar niet op.

Broodnodige variatie

Oma José heeft wat ander speelgoed aangeschaft voor de kleintjes. Niet om mee te nemen, maar om er bij Oma mee te kunnen spelen. Variatie doet eten! Een schoolbord annex magneetbord met lettertjes en krijtjes. Lettertjes natuurlijk bedoeld om woordjes mee te maken. De krijtjes zijn voor de kleintjes, die ze niet meer in de mond steken. Ook een stapel met nieuwe kleine autootjes, want sommige kleintjes spelen graag met de garage en de kleine autootjes.

Karma

Na veel gelieg, bedrog, vergeetachtigheid, aanstellerij en schandelijk veel vijven en zessen komt het vierde kabinet-Rutte er aan. Weer een coalitie van VVD, D66, CDA en ChristenUnie. Precies dezelfde partijen die de afgelopen vier jaar ook regeerden of in elk geval iets deden, wat daarop moet lijken. Oude wijn in nieuwe zakken. Een kabinet dat uit dezelfde partijen bestaat als het vorige, komt in de parlementaire geschiedenis niet zo vaak voor. Dat kon ik lezen in de door mij al vaker geprezen nieuwsbrief van  Historiek.net. Na de rooms-rode coalities van Willem Drees in de jaren vijftig gebeurde dat maar twee keer: Lubbers II en Kok (of Paars) II. Beide kabinetten waren geen doorslaand succes en ze kwamen voortijdig ten val. Na de bezuinigingsjaren van Lubbers I en II, waarin CDA en VVD een no-nonsensebeleid voerden, volgde de ‘sociale vernieuwing’ van CDA en PvdA. Na Paars II kwam Balkenende I, een coalitie waarin CDA en VVD samen met de LPF van de kort daarvoor vermoorde Pim Fortuyn de puinhopen van Paars trachtten op te ruimen. Nu moet er een nieuw elan komen….. Net zoals toen bezweren ons de vier roverhoofdlieden ook nu weer, dat ze “een nieuw tijdvak” inluiden. Ze beweren dat het vertrouwen terug is en dat aan het gedeukte vertrouwen van de burger wordt gewerkt. Nou, dat kan niet met diezelfde club mensen, ook al verandert er hier en daar een aantal van gezicht. Loopjongen De Jonge is door het groepje afgeserveerd, want die macht moet nu ineens bij een andere politieke club komen. Zo lang die vergeetachtige en onbetrouwbare Rutte aan het roer alles weglacht, verandert er niets. Veel beloven en weinig geven, doet de gekken in vreugde leven. Oh ja. Wie gaan er nog steeds niet op vooruit, al staan ze al jaren stil: juist, de gepensioneerden. Die leveren immers geen bijdrage meer aan de onvolprezen economie. Wanneer trekt die politiek eindelijk dat koord dat ze zichzelf om de hals hebben gelegd nu eindelijk eens aan. Hoog tijd voor een andere aanpak in plaats van de huidige rottende ‘democratie’.

Wisselvallig

Erg wisselvallig dat NAC. Verliezen van Dordrecht, gelijk tegen Almere City maar nu schopten ze warempel FC Utrecht uit de KNVB-beker, aan de hand van doorvechter Tom Haye. Overigens weer na een belabberde eerste helft. En dat zonder publiek. Ik ben benieuwd tegen wie ze in de volgende ronde uitkomen. Nog veel meer ben ik benieuwd naar het doortrekken van dit resultaat in de competitie, na de winterstop. Wie wordt de nieuwe eigenaar van NAC en welke broodnodige spits komt geelzwart versterken. Wiie geeft ze eens zelfvertrouwen? Wanneer gaat vernielzucht Manders eigenlijk...

Inderdaad

Je voelt hem waarschijnlijk al aankomen. Het was een drukke week. Ik heb wel achter de computer gezeten, maar ben nauwelijks aan mijn genealogisch onderzoek toegekomen. Enkel voorouder Uda van Metzgau, de vrouw van Goslin van Bidgau zo rond 925 liet ik de revue passeren. Haar overlijden wordt gemeld op 7 april in het necrologium van Sint Maximin in Trier: "Uda commitissa quae donavit beato Maximino curiam de Frisinga cum sius pertinentiiis”. Dat is niet erg. Die tijd komt vanzelf, zo houd ik mezelf voor. Het was immers ook vorig jaar zo. Ik moet nog een paar voorouderschakels checken. Als ik tijd van leven heb, dan krijg ik de ‘vijftien eeuw voorouderfamilie’ rond en kan ik mijn boek afronden. Geduld is een schone zaak, al ben ik in geduld niet zo bijster sterk… 

(Bronnen: familiearchief f. van son; historiek.net; 'Necrologium S.Maximini' in N.van Hontheim, Prodromus historiae trevirensis diplomaticae et pragmaticae ...., dl.2. Augsburg 1757, 973).

 

Onverbeterlijk, mijn vaccin en hobby...

De Haagse politici hebben zich rondom Pasen weer van hun ‘beste’ kant laten zien. De achterklap, het gemauw over andere bestuurscultuur, kracht en tegenkracht  en de smerige spelletjes daaromheen gaan gewoon door. Arib is weggestuurd als kamervoorzitter na een onderonsje tussen ‘nieuwe bestuursstijl’ Kaag en ‘zwartestiftexpert’ Rutte. De topacteurs dronken een glas, deden inderdaad tijdens de schorsing een plas en alles zal ook in de komende jaren blijven, zoals het was. Genoeg over dat onbetrouwbaar stelletje circusartiesten daar. En de bevolking, die pikt het, want is gepaaid met open horeca en terrassen, publiek wij het EK, scholen open, en einde aan de avondklok. Men redeneert in Den Haag: geef het volk brood en spelen, dan is men ons gerotzooi weer snel vergeten en kunnen we verder aanrommelen met andermans centen. Om met Rutte te spreken:, dan heeft de bevolking aan de corona-ellende “geen actieve herinnering” meer. Dat alles komt die Haagse club goed uit. Prima communicatieve zet uiteraard

Mijn vaccin

Nee, ik heb nog geen uitnodiging gehad voor een vaccin. Ik maak er me samen met José echt zorgen over dat astra zeneca vaccin. Mijn aangeboren aandoening aan hart en bloedvaten; de situatie van mijn longen met bloedblaasjes waarvoor ik in Nieuwegein onder controle ben, mijn openhartoperatie en verslechterd hartfalen, mijn dagelijkse pillen en twee of driewekelijks zelf bloedprikken om toch vooral het inr op peil te houden, geeft aan dat mijn bloed een wankel evenwicht is en een goed INR voor mij van belang is. Dat INR is een maat voor de stollingstijd van bloed, het staat voor International Normalized Ratio. Het geeft aan hoe snel het bloed stolt. Van nature is de INR waarde 1; een INR waarde van 3 betekent dat het bloed 3 keer zo langzaam stolt. In plaats van in 15 seconden stolt het bloed pas na 45 seconden. Invloed van een vaccin op mijn bloed, trombose en ook op de bloedplaatjes, kan ik missen als kiespijn. Om trombose te helpen tegengaan, moet je oefenen om bloedsomloop te stimuleren, schrijven ze gemakkelijk. Dat zit er bij mij nauwelijks in door toegenomen hartfalen. Leef en eet gezond en rook niet, daar houden wij ons prima aan. Het meest buitensporig rondom dat vaccineren vind ik, dat je bij om medische redenen weigeren van astra zeneca, gewoon achteraan moet sluiten als iedereen gevaccineerd is. Dat kunnen ze beter ‘voorbehouden’ aan de, -door eigen schuld-, veel te dikke mensen, in plaats van aan chronisch zieken zoals ik, die zelf niets daaraan kunnen doen. De dikkere mensen door medische redenen natuurlijk buiten beschouwing gelaten. Kortom, mij vaccineren met dat Astravaccin, ik ben er echt nog niet uit.

Hobby

Gelukkig kwam gisteren onze nu nog jongste kleinzoon weer een ochtend bij ons. Altijd gezellig. Ik volgde de avond ervoor weer de raadsvergadering en schreef deze week ook weer een aantal artikelen voor mijn wekelijkse ‘eigen’ pagina in het weekblad De Langstraat over ons lokaal bestuur en politiek, én warempel, er was zelfs weer wat tijd voor digitaal leeswerk over de  herkomst van de hertogen van Brabant en hun diverse bezittingen en over de Giselberten van Tilburg, onze voorouders. De stukjes van die laatste puzzel, die me al een tijd bezig houdt, vallen toch langzaam maar zeker op de juiste plaats. Het kan straks allemaal een passend plekje krijgen in mijn boek over de herkomst van mijn eigen voorouders en hun geschiedenis. Je weet, goed werk heeft tijd nodig, want aan ongebreideld kopiëren van niet juiste gegevens op het internet, heb ik een broertje dood. Ik kies al jaren voor eigen onderzoek en combineren en vergelijken van gegevens mét bronvermelding van andere onderzoekers. Anders heeft familiegenealogie voor mij geen zin. Oh ja, ik moet ook mijn familiearchief nog steeds verder vorm geven. Er is nog genoeg te doen. Als ik daar allemaal maar tijd voor krijg…

(Bron: familiearchief f. van son)

 

 

K-day

Dinsdag was het dan eindelijk K-day, kapperdag. Na maanden konden José en ik eindelijk naar de kapper. Uiteraard met de Valys. Dat wil zeggen om 8 uur ’s morgens weg en om 1 uur ’s middags terug. De heenreis omvatte een rondrit door onze eigen woongemeente, een door Waalwijk en via Tilburg naar Oisterwijk. Al met al meer dan een uur in het rammelbusje. En dat voor hemelsbreed 31 kilometer. De terugrit ging sneller. Weliswaar weer via Stillemburg en niet rechtstreeks via Udenhout en Loon op Zand naar Kaatsheuvel, of rechtstreeks naar Dongen en Oosterhout, maar een kniesoor die daarop let. Je bent er een paar uurtjes mee weg.

Testen

Onze zorg zit prima in elkaar. Dat weten we zo langzamerhand. In Den Haag krijgen ze -nadat er jarenlang op de zorg gekort is-, niks meer voor elkaar. Dat bleek, toen ik me woensdagochtend wilde laten testen op corona. Ik ben er bijna een uur mee bezig geweest, met hulp van José. Eerst telefonisch, toen via de laptop. Geen enkele keer gelukt. Ik neem ook aan dat geen enkele persoon van onze leeftijd, dat nog voor elkaar kan krijgen. Wat een rompslomp, nodeloze ambtenarij en blokkades. Vanuit Den Haag kunnen ze -als het tenminste niet om verkiezingen gaat- niks meer normaal voor elkaar krijgen. De GGD kon dat zowieso al niet. Dat lukt ze zelfs al niet bij het consultatiebureau. Ik heb het na zo’n klein uurtje dan ook maar opgegeven. Geef gewoon een telefoonnummer van de teststraat in Raamsdonksveer. Daar kan ik per scootmobiel naar toe. Hoef ik op niemand voor vervoer een beroep te doen. Uiteraard kon dat niet. Het zou eens een keer gemakkelijk en voor normale mensen doenbaar moeten zijn. Slot van het liedje: dan maar niet testen. Ik wacht gewoon wel op mijn vaccin, hopende, dat het tenminste nog voor de zomer komt. In theorie wel. ‘Het gaat beter’, oreert Rutte. ‘De dreiging van de derde golf blijft’, blaat De Jonge. Zo hebben ze voor elkaar een ontsnappingsroute gecreëerd. Het liefste zouden ze terrassen al open hebben gegooid, maar hun adviseurs zullen wel verteld hebben, dat je dat nu juist voor de verkiezingen echt niet meer kan maken. Het blijft een circus onder leiding van Rutte. Het ergste is, dat we nog gewoon met dat figuur blijven zitten ook in de komende jaren. Fijn dat we in elk geval weer naar de kapper konden, al kreeg hij als hardwerkende kleine zelfstandige nauwelijks rijkssteun, omdat hij uiteraard niet precies in een vakje paste. Die ambtenaren moeten echt wel echt creatief zijn, om al die extra regeltjes te bedenken. Rondom grote bedrijven hoeft dat niet van Rutte.

Zwart

Nog even. Ik kreeg zojuist weer de door mij in dit blog al eerder geprezen nieuwsbrief van Historiek.net. Soms worden bij toeval kostelijke kunstwerken ontdekt. Op een zolder in Parijs stond een koffer met verloren gewaande getuigenissen van humorvolle tentoonstellingen van ‘Les Arts Incohérents’. Bij die maffe, absurde kunstwerken uit de jaren rond 1880 behoorde ook een volledig zwart schilderij. De titel spreekt voor zich: ‘Combat de nègres dans une cave pendant la nuit - Alphonse Allais’. Het zou in onze tijd goed zijn voor urenlange nutteloze discussie.

(bron: familiearchief f.van son)

Ons lieve vlindertje...

Veel gefietst deze week en steeds meer komen wij ons vlinderkleinkind Juna Elynn tegen. Samen met haar vriendjes en vriendinnetjes vliegt ze soms met ons mee om dan weer snel verder te gaan. Altijd moet ik als we vlindertjes zien, even aan haar denken. Nooit meer gaat ze uit mijn gedachten. Dat wilde ik even kwijt. De aanpak van corona wordt door de krampachtige en kinderlijk lijkende manier van doen van Rutte en zijn RIVM-loopjongens zo langzamerhand een lachertje. Je kan aan je klompen aanvoelen, dat Rutte een speelbal is geworden van de lobbymachine. Eerst het grote geld, dat de dienst uitmaakte, nu ook andere lobbyclubs. Het wordt tenslotte verkiezingen. Alles mag vol, maar op anderhalve meter afstand. Als doekje voor het bloeden hebben we als dat niet kan, nog altijd het nauwelijks werkende mondkapje. Maar wacht. We doen de tribunes voor een derde vol bij sportwedstrijden. En als er dan gescoord wordt, mag je een toeter meenemen en zachtjes ‘Hoera’ zeggen vond Rutte. Je kan nog steeds merken dat hij zoveel geleerd heeft van kinderen, toen hij met het over Zwarte Piet sprak.

Rutte is kennelijk De vuvuzela vergeten die in 2010 bij de voetbal-WK voor oorverdovend en ergerlijk lawaai zorgde. Weet je wel Rutte, dat die toeter een maximale geluidsdruk van 113 dBA bij het oor oplevert van degene die op de toeter blaast, tot 131 decibel direct aan de hoorn van het instrument gemeten. Dan moet je daar straks natuurlijk weer een vergunning voor aanvragen en wordt er weer een rekenregel aangepast om die te kunnen verlenen. Dat zijn we gewend. Het wordt op sommige gebieden toch echt een lachertje. Maar ik maak me er verder maar niet meer druk om. De verkiezingskoorts neemt hand over hand toe in Den Haag. Maar als je koorts had, moest je toch thuisblijven… Nou, doe dat dan zou ik willen zeggen.

Ik hou me lekker bij mijn favoriete tijdverdrijf. Pagina schrijven voor De Langstraat, met José lekker op de fiets en scootmobiel op pad bij fatsoenlijk weer en dat is het en natuurlijk af en toe aandacht voor mijn familie-genealogieboek-in-wording en vanzelfsprekend de kinderen en kleinkinderen. Ik kreeg een paar mooie vaderdagcadeautjes. Een mooie ketting van papier van Cas en kleurtekeningen van Sem tijdens een barbecue die wij van Elke en Wouter aangeboden kregen. Cas at frietjes, sla, bitterballen en appelmoes bij ons. Zondag is het weer raak. Het wordt druk. Ik ben weliswaar nog niet echt jarig, maar we vieren het morgen wel. José zorgt weer voor het natje en droogje uiteraard. Dat is haar wel toevertrouwd. Iedereen heeft gezegd langs te komen. Ik heb mijn verjaardagcadeau van José gehad. Mijn fiets is helemaal opgeknapt. Nu hoop ik snel te kunnen proberen of fietsen nog wil lukken uiteraard. Zoals altijd houdt ons uitgebreide gezin de coronaregels in de gaten. Ik hoop alleen dat het weer toch nog een beetje meewerkt, al zie het er niet al te rooskleurig uit helaas.

(bron: familiearchief f. van son) .