Je kon er natuurlijk de klok op gelijkzetten. Het weekendbericht na zondag 8 november, moest natuurlijk aandacht besteden aan de feestelijke viering van de verjaardag van mama en oma José. Een verjaardag die werkelijk niemand is vergeten. De hele familie van jong tot oud was er. En meer dan dat. Kinderen en kleinkinderen hadden zich werkelijk uitgesloofd om er een goed feest van te maken. De kinderen hadden voor pannen tomaten- en goed gevulde groentesoep gezorgd en ook kleinkinderen hadden zich van hun beste kant laten zien. Zo bakte Cas zijn specialiteit, de boterkoek en bakten zowel Sem, Emma als Renée hun eigen cakecreatie. Er waren hapjes gemaakt en bovenal smaakte alles heerlijk. De boodschappen werden gedaan voor ons en voor José zelf was het geen dag waarop ze doodmoe na een lange dag tot ver in de avond in de keuken moest staan. ‘De meiden’ verzorgden alles en ruimden het ook op. Fijn dat we de verjaardag bij Inge mochten vieren. Dat betekende voor José dat ik haar ’s morgens rond half elf bracht en dat ze enkel nog broodjes mee hoefde te snijden, gewoon omdat ze ok graag wat te doen wilde hebben. Iedereen had zijn of haar beste humeur meegebracht zodat het een heerlijke verjaardag werd voor ma en oma José. Bram haalde ter verhoging van de feestvreugde nog een paar flessen champagne naar binnen, voor degenen die dat wel lekker vonden. Uiteraard was er ook gezorgd voor andere dranken, zodat iedereen van klein tot groot aan zijn trekken kwam. Beladen met tekeningen en knutselwerk van kleinkinderen, prachtige cadeaus van de anderen konden José en ik moe maar uiterst dankbaar en voldaan weer naar huis om er na te genieten van alles wat ons gouden (schoon)kinderen en kleinkinderen voor jarige José geregeld hadden. Fantastisch en warm. Oma kijkt terug op een fijne dag. Iedereen gunde haar dat van harte. De knuffels en omhelzingen waren niet van de lucht.
Anouk
Kleindochter Anouk oriënteert zich op een vervolgstudie. Ze loopt hier en daar stage. Ook bij haar vader liep ze een dagje mee. Papa Ronald heeft een eigen schilderbedrijf: “R. van den Berg, schilderwerken”. In vol ornaat neemt ze haar vader Ronald wat werk uit handen. Gezellig zal het zeker zijn geweest.
En verder
Verder kwamen Cas en Sem maandag gewoon lunchen. Mama bracht ’s middags wat boodschapjes en nam de mapjes met voetbalplaatjes voor de mannen mee. Inge was aanwezig bij een gesprek met de casemanager op dinsdag en die avond kwam Wouter poolshoogte nemen wat er met het licht in onze toilet aan de hand is. Op woensdag haalden we kaas en gingen we naar Meerseldreef voor een traditioneel bakske en een hapje en ‘s avonds was het schilderclub voor José. Donderdag werd in Amphia mijn icd uitgelezen en gecontroleerd. Hij hoefde het afgelopen jaar niet in actie te komen voor ernstige hartritmestoornissen en de batterij kan nog ruim 6 jaar mee, zo vertelde men mij. Daar teken ik voor…. In blijf positief. ’s Avonds moest ik naar de begrotingsraad die al om zes uur begon. Gisteren was het voor mij hard werken om de algemene beschouwingen en het begrotingsartikel in mijn pagina’s te zetten, terwijl José zich aangenaam verpoosde met Saar-aan-huis Ingrid. Zo dan weet je meteen hoe de week eruit zag. Wie zegt dat gepensioneerden de tijd zelf volledig kunnen indelen en benutten, die heeft het flink mis. Al willen we ook zelf natuurlijk bij veel dingen betrokken blijven. We houden niet zo van geraniums en zeker niet om er achter te gaan zitten. Maar ik moet nog wel een paar mailtjes beantwoorden…..
(Bron: familiearchief f.van son).
















.jpg)







.jpg)


