Posts tonen met het label Aken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Aken. Alle posts tonen

zaterdag 2 februari 2019

De knie van José en over Karel..


We hebben voorlopig weer een streep kunnen zetten onder de knieperikelen van José. Een scheurtje in de meniscus en slijtage. Maar geen reden om er iets tegen te doen, zo zei de orthopeed. Pas als de knie steeds op slot zou gaan, dan zou het reden kunnen zijn voor een kijkoperatie. Ze zou een beetje voorzichtig moeten opstarten. Maar voor Oma José komt dat neer op weer alles doen: oppassen op Cas en Sem op de woensdag. Dinsdagavond weer naar de schilderclub. Vrijdag kwam Robyn weer een dagje, samen met oma cakejes te bakken en zelf met poppen spelen. Vandaag komen Anouk en Youri een nachtje logeren. Zondag komen Tommy en Nienke. De week is dus meteen ook weer goed gevuld.
Naast artikelen voor de Langstraat heb ik deze week bij pijlen gericht op Karel de Grote. Interessante figuur. Hij werd op 2 april 748 geboren in Ingelheim bij Mainz. Hij was erg machtig, opperbevelhebber, hoogste rechter en hij liet zijn mening gelden, als het aankwam op bij voorbeeld benoemen van bisschoppen. Zijn wil was wet. Hij was koning, keizer, staatshervormer, verspreider van het christelijke geloof. Ook hervormde hij het onderwijs en hij staat bekend als militair genie. Wat ik vooral interessant vond, was de beschrijving door zijn biograaf Einhard. Karel deed zijn naam eer aan. Hij was erg lang voor zijn tijd. Onderzoek van skeletresten toonde aan dat hij zo’n 1.84 m. moet zijn geweest. Einhard liet een uitgebreide persoonsbeschrijving van Karel na: "Hij was van lichaam groot en krachtig, van gestalte buitengewoon (groot), die toch de normale (verhoudingen) niet overschreed - want zijn lengte is geweten zeven (keer) de afmeting van zijn voeten te zijn geweest -, de top van zijn hoofd rond, ogen buitengewoon groot en levendig, neus een weinig het middelgrote overstijgend, mooi grijs haar, vrolijk en opgewekt van gelaat. Aldus verwierf hij door zijn uiterlijk meer autoriteit en waardigheid zowel staand als zittend; hoewel zijn nek dik en kort (was) en men zijn vooruitstekende buik kon zien, werd dit door de gelijkmatigheid van zijn overige lichaamsdelen verhuld. Zijn manier van lopen was zeker en heel zijn uiterlijk was mannelijk; zijn stem inderdaad helder, maar dit was minder dan men (op basis van) zijn lichaamsbouw zou verwachten", tot zo ver Einhard. Misschien niet objectief, maar toch... Karel leed vermoedelijk aan reuma. Daarom heb ik me afgevraagd, of hij zich misschien in Aken vestigde, omdat daar al sinds de Romeinse tijd geneeskrachtige bronnen zijn. Karel overleed op 28 januari 814 na een kort ziekbed, aan een longontsteking. Hij werd in keizerlijke kleding op een zetel in de crypte van de Dom van Aken ingemetseld. Zijn stoffelijke resten liggen nu in de ‘Karelschrijn’ achter op het priesterkoor in de Dom van Aken. Karel spreekt nog altijd tot de verbeelding. Dat merkte ik, toen wij in Aken de Dom bezochten. In 1988 werden 94 botfragmenten van Karel geïnventariseerd en beschreven. Men ontdekte toen verkalking van de knie- en enkelgewrichten. In januari 2014 werd door dr. Frank Rühli van de Universiteit van Zurich, een dijbeen onderzocht met röntgenstralen en CT-scans, samen met de Frankfurtse antropoloog Joachim Schleifring, die het onderzoek van 1988 had geleid. Onderzoekers hebben goede argumenten om aan te nemen dat de stoffelijke resten echt van Karel zouden kunnen zijn: het gaat om een lange gestalte; om botten van één persoon en er is sprake van knie- en van enkelletsel, waardoor Karel mank liep.  Karel nam het niet zo nauw. Hij had 4 echtgenotes, 6 concubines en talloze kinderen. Had hij nog wel tijd om te regeren, zou je je kunnen afvragen. Voor ons familieverhaal is één van zijn echtgenotes belangrijk, zijn derde vrouw, Hildegard van Vinzgau, dochter van Gerold, de hertog van de Alamannen en Frankische graaf en Imma van Alemanië. Karel wilde zo graag met haar trouwen, dat hij zijn vrouw van dat moment ‘gewoon’ verstootte... Hildegard van Vinzgau en Karel kregen samen diverse kinderen. Voor ons is de derde zoon Lodewijk belangrijk. Oh ja. Karel stierf op vrijdag 28 januari 814. Hildegard was al eerder, op 30 april 783 overleden in het kraambed van een van haar kinderen.
Ik wacht nu al op die onbenullen in ons land, die ook deze bekende uit onze geschiedenis weer van zijn voetstuk willen halen, met hun aanhoudende geneuzel. Ik zou ze willen zeggen: zoek een leuke hobby; stelletje kleuters! De Efteling moet voor die sukkels zelfs kroeshaar uit afrikaanse poppen halen. Net alsof Afrikanen geen kroeshaar zouden hebben. Waar je je allemaal druk over kan maken...
(Bron: familiearchief f. van son; Les Ancêtres de Charlemagne van Christiaan Settipani en zijn boek La Préhistoire des Capetiens, Tome I.; Einhard, Vita Karoli Magni blz.2. (http://www.thelatinlibrary.com/ein.html#2; Annales Fuldenses 814 (= G.H. Pertz (ed.), Monumenta Germaniae Historica, Scriptores, I, Hannover, 1826, blz.356); Annales Marbacenses, blz.18; Andreas van Bergamo, Chronicon of Historia, blz.224; Annales Xantenses, a. 814, blz.4-5; Annales Hildesheimenses 46, blz.15; Bernoldi Chronicon, a. 814, blz.419; Herimanni Augiensis chronicon, a. 814, blz.103); Vita Karoli Magni blz.4) (http://www.thelatinlibrary.com/ein.html#4; Einhard, Vita Karoli Magni blz.22). (http://www.thelatinlibrary.com/ein.html#22); Frank J. Rühli, Bernhard Blümich and Maciej Henneberg 'Charlemagne was very tall, but not robust'. In Economics and Human Biology 2010, vol 8, pp. 289 -290); Joachim H. Schleifring "In diesem Grab ruht Karl.". Rekognoszierung der Gebeine Karls der Grossen in Aachen. in: Das Rheinische Landesmuseum, Bonn. Berichte aus der Arbeit des Museums 1989/6; Werner Tschacher Karl der Grosse: Aachens dienstbare Leiche. in: Die dienstbare Leiche. Der tote Körper als medizinische, soziokulturel-le und ökonomische Ressource. Studien des Aachener Kompetenzzentrums für Wissenschaftsgeschichte. Vol 5, p. 29 -35. Kassel University Press 2010).







zaterdag 4 augustus 2018

Karel zat al te wachten......

Een van mijn voorouders was Godfried III van Rumigny – Florennes, de oudste zoon van Arnulf en Ermentrude van Verdun, geboren omstreeks 980. De Kroniek van Alberic van Trois-Fontaines noemt hem en zijn broer:"Godefridum nobilem et Gerardum episcopum Cameracensem" als de zonen van "Arnullfum nobilem de Ruminiaceo...Alpaidis et Godefridi filius". Onze Godfried heeft dus nog een broer die Gerard heet. Over die broer heb ik het deze week. Uit die Kroniek blijkt dat Gerard bisschop van Kamerijk was: “Godefridum nobilem et Gerardum episcopum cameracensem”. Broer Gerard is bekend geworden als Gerard ‘Le Grand’, die in 1051 zijn laatste adem uitblies. Hij was voogd van de minderjarige keizer Otto III. Volgens overlevering ‘kraakten’ Gerard de Cambrai en een vriend die later paus zou worden, samen de fries, die aangebracht was rondom de binnenmuren in de Dom van Aken. Door het omzetten van die code ontdekten ze het graf van Keizer Karel de Grote onder de Dom. Men wist tot dan toe niet meer waar de keizer begraven was, enkel dat hij zijn laatste nacht had doorgebracht in Chèvremont. Toen de code ‘vertaald’ was, vroegen beide heren aan keizer Otto II om het graf te mogen openen. Zij vonden het stoffelijk overschot van Karel, zittend op zijn troon met kroonjuwelen in de hand, precies alsof hij nog regeerde. Dat moet een aparte gewaarwording zijn geweest: Karel in vol ornaat, zittend op een troon, kroonjuwelen in de hand. Zijn beenderen werden plechtig in een gouden schrijn gezet. Keizer Otto III droeg bij zijn kroning de kroonjuwelen van Karel. Gerard de Cambrai was getuige bij deze kroning en was ook raadsheer van de Keizer. We weten over Karel de Grote, dat hij inderdaad zo na zijn dood in 814 zittend was bijgezet. Mooi verhaal van Elise deDobbeler van Heemkring Hoegaarden. Voor wat het waard is.., want er staan ook verhalen op internet dat het graf nooit gevonden is (wat zit er dan in die schrijn?). Een ander verhaal vertelt dat Frederik van Barbarossa het graf heeft gevonden. Zelfs is er een gerucht dat Karel in Italië begraven zou zijn. Het enige dat zeker is, is dat hij de dag na zijn dood begraven werd. Ik denk zelf dat het in Aken was. Hij leed aan reuma en had waarschijnlijk daarom zijn verblijf gekozen, dicht bij geneeskrachtige bronnen in die stad. Mooi verhaal over Gerard ‘Le Grand’. Je zou er een film over maken.... Over de gevonden beenderen van de keizer kan ik kort zijn. Die stammen echt uit de tijd van Karel. Onderzoek van zijn beenderen wees uit dat hij 1 meter en 83 centimeter lang moet zijn geweest. Naast ‘groot’ in zijn daden, was hij dus ook letterlijk voor zijn tijd Karel ‘de Grote’. De mensen werden toen een stuk minder lang dan nu. Karel is ook weer zo’n figuur, die zo maar eens plotseling van zijn sokkel kan vallen, door dat tegenwoordige geneuzel over historisch belangrijke figuren in ons land. Hij zal zonder twijfel ook iets verkeerd hebben gedaan.... Boeien! 
Hoe het ook zij, zijn stoffelijke resten, enkele tientallen beenderen, liggen nu in de gouden Karelschrijn achter op het priesterkoor van de Dom in Aken. Een van de vele bezienswaardigheden in die Dom met zijn achtkantig consept. José en ik bezochten vorig jaar de Dom  en beken ook authentieke zetel van Karel de Grote en de eeuwenoude stukken uit de tijd tussen 700 en 1100 in de schatkamer van de Dom.. Zeer de moeite waard. Aan te bevelen!  Nog even terug naar Godfried, de broer van Gerard. Hij is getrouwd met Gisela de la Fère. Zij kregen 2 zoons: Godfried en Arnoud van Florennes. Voor mij is die Arnoud als voorouder belangrijk. Hem kom ik in bronnen tegen als ‘Arnulfus de Morelmes’. Hij was Heer van Morialmé en Ham-sur-Heure (ook een mooi kasteel!). Hij trouwde met Yvette. Dat staat in een oorkonde van 15 juli 1087. "Arnoul avec son épouse Ivette" hebben verklaard de "Morelli mansum” te hebben verworven. Zoals dat wel meer gebeurde in die tijd, noemde hij zich naar zijn bezit. Arnoud en Yvette kregen een zoon en een dochter.

Maar genoeg weer voor deze week. Ik ga onze fantastische maar veel te droge zomer weer over me heen laten komen. Misschien kan ik komende week nog even een paar keer op de fiets stappen als het niet te hard waait. Fietsen verleer je niet, maar je moet het wel bijhouden, zo is mij gebleken. Ik moet ook na al die hitte mijn energielevel op peil brengen, anders blijft het bij 10 km fietsen.
(Bron: familiearchief f.van son:

- 'Rumigny-Florennes', Roland, (1891), p.102. ;- Gourjault, O. de 'Chartes inédites extraites du Cartulaire de Saint-Nicaise de Reims', Compte rendu des séances de la Commission Royale d'Histoire ou Recueil de ses Bulletins, 4th series, Tome X (Brussels, 1882), II, p.173).; - Gourjault 'Chartes de Saint-Nicaise de Reims' (1882), II, p.173.:- http://racineshistoire.free.fr/LGN/PDF/Florennes-Rumigny.pdf ;-- http://www.stangenberger.nl/genealogie/schlitz/pg_00096.htm#BM2242 ;- Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 1002, Monumenta Germaniae Historica, Scriptores, (SS  XXIII, p.778). ;-Foto’s Dom Aken en Schatkamer Aken, José2017.