Ik zou niet moeten klagen, maar alles ver boven 30 graden Celsius is voor mij een crime. Ik kan de warmte van mijn lichaam niet meer zelf regelen. De energie en dus kracht ontbreekt mij in de eindfase hartfalen. Mezelf rustig houden blijkt niet voldoende. Mijn lichaam koelt er niet van af.
Bij die hitte van om en nabij 35 of meer graden, merk je dat wij daar in ons land niet op ingespeeld zijn. Het is zo rustig op straat, dat het lijkt of Oranje de WK-finale aan het spelen is. Er zijn dus kennelijk meer mensen die de koelte opzoeken, als die tenminste te vinden is.
Wij, José en ik rijden -na de noodzakelijke werkzaamheden- vrijwel dagelijks naar Meerseldreef deze week. Het is er heel lang koel achter de dikke kloostermuren van ‘Bij de Paters’. Een koud flesje water of Tonic, Cola of een alcoholvrije Leffe blond voor ons op tafel. Niet te veel natuurlijk, want mijn limiet is anderhalve liter. Dat mag ietsje meer zijn bij die hitte, zo liet mijn cardioloog me weten, maar geen twee liter. Ik zou wensen, dat er wel vijf liter zou mogen om mijn dorst te lessen en mij te koelen, maar dat werd ten strengste afgeraden. Dat zou mijn hart al teveel belasten. Dat wil ik uiteraard niet. Mijn hart is erg trouw en klopt al langer, dan me in 2023 werd voorgehouden. Wat mij betreft mag dat zo nog een tijdje doorgaan, al moet ik wel toegeven, dat ik me tijdens een hitteperiode wel eens veel beter heb gevoeld. Maar toen was het ook geen 37 graden of meer. Ook dat is een feit. We gaan natuurlijk niet buien op het terrasje zitten, zoals op de foto’s te zien is. Dan moet het maximaal 24 of 25 graden zijn en graag een beetje wind. Deze week kozen we voor binnen bij de Paters.
’s Nachts staat bij ons op de slaapkamer een ventilator. Niet op ons gezicht gericht, We kunnen er in elk geval na een tijdje de slaap mee vatten. Wel vroeg wakker, want de temperatuur gaat nauwelijks omlaag ’s nachts. Inge liet ons een dezer dagen weten, dat het bij haar 24 graden is dankzij de airco boven. Dus als we even wilden bijkomen, waren we van harte welkom. We zijn naar haar toe gereden en bleven gezellig mee-eten. Wat een paar graden toch een verschil maken, Onze verplaatsbare airco haalt die 24 graden niet, helaas.
Vandaag staat ons de laatste krachtinspanning te wachten in deze hitteperiode. Cas en Sem vieren samen hun verjaardag. We mochten ook op een avond komen volgende week, maar wij vinden dat feestje en die blijde gezichten van onze kleinzonen nu juist net zo leuk. Dus straks met de cadeautjes naar ‘de jongens’ , al zal de temperatuur weer niet meevallen. Doen we gewoon onze pet op en drinken een glas ijskoud bubblewater. Dan houden we het wel enkele uurtjes vol, voordat we op het heetst van de dag komen.
Na het weekend is het weer normaal. 24 graden of zo. De jongens komen dan weer tussen de middag om de gehaktballetjes en ‘oma-jus’ te genieten. Van chefkok oma, zo zou Youri het omschrijven. Het zal een van de laatste keren zijn met z’n drieën. Youri gaat immers naar de middelbare. Het einde van een tijdperk dus.
(Bron: familiearchief f. van son)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten