De scholen zijn weer begonnen. Alhoewel... Het bekende spandoek hangt er weer. Ook in de buurt van de scholen is de bekende drukte, gepaard aan gevaarlijke situaties, weer terug. Ouders die hun kind of kinderen naar school brengen en daarbij totaal geen oog hebben voor andere, meestal jonge verkeersdeelnemertjes. Dat zal nog wel erger worden, als het weer echt omslaat en er regenbuien komen. En dat niet enkel bij de basisscholen. Bij het Dongemond college is het een doffe ellende, zodra er ook maar in de verste verte regen wordt verwacht, rijgen de auto’s zich aaneen om hun kind, -dat kennelijk van suikergoed gemaakt is-, het liefst zo dicht mogelijk bij school af te zetten. De jeugd wordt tegenwoordig veel te veel gepamperd. Ik denk daarbij steeds terug aan onze eigen kinderen. Toen die naar de middelbare school gingen, was dat op de fiets. Toen woonden we nog in Oisterwijk of al in Geertruidenberg, maar steevast togen zij op de fiets naar de middelbare school. Die school, het Maurick college, lag wel 12 kilometer verderop in Vught, of vanuit Geertruidenberg nog verder toen Tommy naar het Stedelijk Gymnasium in Breda ging. Steeds op de fiets. Ze mochten van ons wel met de bus, maar daar voelden ze niets voor. Ze hebben er niets aan over gehouden.
Wat onze kleinkinderen betreft: Renée gaat naar de examenklas; Robyn en Youri ( hij voor het eerst) naar de middelbare school en Cas gaat naar de laatste groep van de basisschool. Dat betekent dus een jaar met wennen aan huiswerk, en veel voorbereidingen voor de musical. Dat heeft Youri hem al verteld. Sem zit een paar klassen lager en dat geldt ook voor Sven die als enige kleinzoon overigens pas maandag weer naar school gaat. Die woont met papa en mama in een andere regio. Luuk zit nog op de op een na onderste ladder van de basisschoolgroepen. Dan heb ik het nog niet over Emma, Joël en Anouk gehad. Emma is aan haar stageschool toe in Dongen en Joël is met een diploma op zak op weg naar de HAS in Den Bosch. Anouk gaat aftasten wat de beste vervolgstap voor haar is. Lekker toch als het met de kleinkinderen goed gaat op school.
En wij…
José en ik hebben het druk. De huishoudelijke hulp is voor het eerst geweest deze week. De indicatie werd al in maart afgegeven, maar er zijn gewoon te weinig mensen; er zijn ook de nodige medische afspraken per week. José wordt nog steeds geteisterd door misselijkheid en duizeligheid. Ik ben na mijn val nog steeds aan het opknappen en wij rijden diverse malen naar Meerseldreef. José komt er graag. Ze vindt het gezellig om daar een bakske te drinken en een wafel of appelflap te eten. Een alcohol vrij biertje en voor mij meestal bruiswater of tonic. Daarna rijden we door het bos en daarna door het buitengebied weer terug naar huis. Wij zijn zeker op de terugweg geen snelwegmensen. Alles op ons gemak. Dan breekt het lijntje hopelijk niet. Wij komen de week op die manier gemakkelijk door.
Maar vanmiddag eerst naar het verjaardagfeestje van Robyn. Gezellig.
(Bron: familiearchief f.v.Son)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten