Ik heb er even over gedubt: wel of geen griepprik halen. Ik wil er natuurlijk alles aan doen om mijn hart zo veel mogelijk met rust te laten. Een griepprik niet halen zou kunnen betekenen, dat ik een stuk zieker zou worden, als ik de griep zou krijgen, al is het altijd maar de vraag of de cocktail antigriep die wordt ingespoten, wel juist die griep aanpakt, die ik toevallig krijg. Tot nu toe voel ik geen nadelige gevolgen van die griepspuit.
Iets anders
Youri, Cas en Sem aten afgelopen maandag bij ons tussen de middag gewoon brood met belegd. Zoet, vleeswaren of kaas. Sem had ervoor gekozen om “gewoon boterhammen” te kiezen, toen hij aan de beurt was. Maandag geen kleinzonen, want het is immers herfstvakantie. We maakten woensdag van het mooi weer en mooie temperatuur gebruik om naar ons favoriete bankje in de Biesbosch te fietsen. José dan, want ik ga altijd met de scootmobiel. Het leek heel mooi, maar net over de middag betrok het. De zon ging achter de wolken en de temperatuur kelderde. We zijn toen -nadat onze boterhammen op waren en we warme thee uit de thermosfles hadden gedronken- weer maar naar huis gefietst, om daar te merken dat het in de loop van de middag wél weer volop zonnig werd. Jammer, anders waren we echt langer blijven zitten. Er waren wel een paar zwanen die we statig konden zien dobberen bij ons favoriete rustplekje. Gelukkig had José na die lagere fietstocht geen extra last of pijn aan haar knie en arm. Dat is altijd maar afwachten, want het was weer even geleden, dat we voor een lager ritje op de fiets hadden gezeten. We konden vrijdag niet op Luuk passen. Er stond al een andere afspraak. José maakte zelf ook weer eens een keer een vispizza. Dat is toch zo lekker en hij was nog goed geslaagd ook. Dat mag ze meer doen.
We zullen eens kijken wat we tijdens de herfstvakantie willen doen. Ik denk niet dat we een hele week thuisblijven. Het blijft keuzes maken.
(Bron: familiearchief f. van son).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten