Eerlijk gezegd was het wat kouder dan gedacht afgelopen zaterdagochtend. We gingen naar het sportpark van RFC om onze voetbalkleinzoon Youri aan het werk te zien. En dat hebben we. Zijn hele team werkte erg hard. Een echte kelderkraker was het. In het begin van de wedstrijd ging het vrij gelijk tegen elkaar op, al hadden de RFC-jongens wel een paar kansen. Er werd hard gewerkt en dat resulteerde net na het eerste kwartier in de eerste treffer. Daarmee was de ban gebroken. Hardwerkend RFC wilde de tegenstander graag onmiddellijk vastzetten en dat lukte. Om kort te gaan; RFC scoorde uiteindelijk net niet de dubbele cijfers maar met liefst 9-0 werd de tegenstander naar de kleedkamer en weer naar huis gestuurd. De keeper van RFC zal wel kou hebben geleden. Voor zo ver ik me kan herinneren, heeft hij geen enkele maal echt moeten optreden. En Youri, die liet zich voor oma en opa en diverse andere toeschouwers weer van zijn goede kant zien. Hardwerkend scoorde hij liefst drie maal. Een mooie overwinning en leuk dat we weer eens konden gaan kijken. Als het weer meewerkt, kijken we vandaag een wedstrijd van Sem. Die speelt in een jongere categorie dan Youri, maar met evenveel plezier. Het is niet de enige sport voor Sem. Hij is ook actief op het skateboard. Ook daarop staat hij zijn mannetje.
Emma en K3
Onze oudste kleindochter Emma ging met een vriendin naar een van de liefst 17 optredens van K3 in Rotterdam Ahoy. Ze had het er al lang op staan, maar heeft ook op de dag zelf genoten van een fantastische avond. Papa bracht haar en haalde haar na afloop ook op. Tussendoor stuurde Emma uiteraard ook oma en mij een video van het optreden. Moeilijk voor ons te volgen in die kakafonie van geluiden, maar zelf was zij dolenthousiast. En dan genieten wij ook. Fijn dat je op die manier leuke herinneringen kan opdoen.
Zonnetje
Wat was het weer lekker in het zonnetje. Mijn spieren en mijn hele gestel varen daar wel bij. Soms even op een terrasje met een petje op tegen de zon, dat ziet mijn lichaam wel zitten. Tussen 20 en 25 graden mag het voor mij de hele zomer zijn. Ik zit niet te wachten op die tropische hitte. Een lekker zonnetje, een klein beetje wind voor de verkoeling, als het kan. Jammer genoeg kan je het weer niet bestellen. Of eigenlijk is dat maar goed ook.
En dan is het…..
Dan is het meivakantie. Hopelijk goed weer voor de kinderen die nu een paar weekjes niet naar school hoeven. Sommige van onze kinderen en kleinkinderen trekken er op uit. Naar Parijs, Tenerife of Zuid-Italië. Bij een moeten we even voor de plantjes zorgen. Maar dat is Oma José wel toevertrouwd.
Bah bah
Mijn orthopedische schoen is kapot. De zool laat los, zo lijkt het. En je snapt het al, dat betekent dat we naar Nico moeten van Voet en Zorg in Drunen. Gisteren was er geen plekje meer. Maandag wel bij Nico, maar dan om half negen ’s morgens en de eerstvolgende mogelijkheid was pas weer komende woensdag. Dat betekent dat we maandag vroeger uit bed moeten. Maar ja, het is niet anders.
Als toetje
Als toetje geef ik nog een inkijkje naar 12 jaar geleden. Op het Dongemond college. Eline Bolsius zorgde ervoor dat dit plaatje bij mij kwam. Bedankt!
(Bron: familiearchief f. van son).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten